menu
15 februari 2021

Lopen in coronatijd vervolg

Werkend Nederland was toen al een halfjaar geheel of grotendeels thuis aan het werken. In dat eerste halfjaar had ik de buitenlucht heel erg weinig gezien. Mijn werk is gekoppeld aan een zittend beroep, dus veel beweging had ik niet. Ik ben iemand die heel graag werk en privé gescheiden houd, dat was voor mij dus wel behoorlijk worstelen met de situatie. Ik moest van de ene op de andere dag mijn hele denk- en werkmentaliteit omgooien. Ondertussen geen fysiek contact en daar heb ik echt heel veel moeite mee. 

Die bewuste dinsdag avond in september toen ik op the Common Green kwam en al die lopers zag staan, frisse buitenluchten en het feit dat je lekker met je lichaam aan de slag ging, was een openbaring voor mij. Opeens was ik mij ervan bewust wat ik mijzelf allemaal had ontzegd.En de maanden daarna heb ik mogen ervaren hoe mooi deze transformatie voor mij was en nog steeds is. De wijze waarop ik geleerd heb, hoe bewust met mijnlichaam om te gaan tijdens de trainingen, om met plezier en blessure vrij te kunnen hardlopen. Ik werd vanaf het begin betrokken bij iedere training, het dribbelen, de warming-up, het loopschema, de cooling-down. Ik heb geleerd dat ik er mag zijn, dat ik ben wie ik ben, dat ik mij nergens voor hoef te schamen en dat het allemaal goed is zoals het is. Dit voelt fijn en oprecht. Deze trainingen en lessen hebben mij deze afgelopen 5 maanden er doorheen gesleept, waarvoor dank.

Ik durf te zeggen, dat zonder dit alles ik een behoorlijk gehavend persoon zou zijn. Wellicht in een depressie zou zijn gevallen. Bewegen, contact, groei enhet delen van een passie is essentieel voor een mens en ik ben dankbaar dat ik dat hier op deze wijze mag ervaren. 

Ik gun iedereen een coach die weet wat er speelt onder zijn of haar lopers en hier op inspeelt. Ik vind het heel fijn dat ik mij veilig voel in de groep. Hierdoor ben ik meer gaan praten en dat deed ik in het begin niet (ik kijk altijd heel lang de kat uit de boom).

Dinsdag en zaterdag zijn twee dagen waar ik altijd met veel plezier naar uitkijk.

Op zondagmorgen vroeg is in het Kralingse Bos weer het SteunPuntNesselande opgebouwd. De maratonlopers leverden vooraf hun drankjes en gelletjes aan de directeur SteunPunt (Bert de Baas) af, zodat zij op het altijd lastige 33 km punt van nieuwe energie voorzien kunnen worden. Het blijft toch echt klasse om te zien hoe we in de Loopgroep met elkaar in staat zijn om er zo'n feest van te maken.

Eerst zijn natuurlijk de 10 km lopers vanaf 9:30 uur van start gegaan. Ruim 40 !!! LGN lopers vertrokken op deze afstand. En zo mooi om te zien dat veel van deze 10 km lopers vervolgens langs de route van de marathon stonden om de lopers van LGN aan te moedigen. Voor de marathonners was het warm, voor velen zelfs te warm. Natuurlijk heeft dit invloed op de prestaties. Het SteunPunt was dan ook van grote waarde! Alle drankjes, winegums en andere versnaperingen deden het erg goed. Het is voor de marathonlopers een geweldig richtpunt in de wedstrijd om naar ons SteunPunt toe te lopen. Daarna moet je het vooral alleen doen want de laatste 8 kilometers van de Marathon zijn zwaar, en zeker bij deze omstandigheden. 

Na respectievelijk 10 of 19 kilometer was de groep weer terug op de parkeerplaats in het Kralingse Bos. Het was een gezellig samenloop van mooie omstandigheden.

George bedankt voor de route, je speech en je strakke begeleiding:) Voor komend jaar zetten we de loop in onze jaarkalender

Voor wie er geen genoeg van kan krijgen is er ook nog een filmpje op You tube